พระใหญ่เมืองภูเก็ต

พระใหญ่เมืองภูเก็ต

เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปแบบร่วมสมัย ขนาดหน้าตักกว้าง 25.45 เมตร ความสูง 45 เมตร โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ประดับผิวด้วยหินอ่อนหยกขาว “สุริยกันต”(สุริยกันตะ) จากพม่า น้ำหนักเฉพาะหินอ่อน หยกขาวประมาณ 135 ตัน หรือประมาณ 2,500 ตารางเมตร ประดิษฐาน ณ บนยอดเขานาคเกิด ตำบลกะรน อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต

ซึ่งต่อมาก็ได้รับการถวายพระนามจากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ว่า “พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี” พร้อมตราตั้งให้เป็นพระพุทธรูปประจำเมืองภูเก็ต เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยนายสุพร วนิชกุล ประธานดำเนินการจัดสร้างเป็นผู้รับนมัสการสนองพระเดชพระคุณ....

การสร้างพระพุทธรูป เป็นการสร้างวัตถุมงคลที่ประเสริฐ อันทรงคุณค่าที่ประมาณมิได้ เพราะพระพุทธรูปเป็นรูปที่สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงพระพุทธเจ้า และเคารพบูชาแทนพระองค์จริง ซึ่งได้ปรินิพพานไปนานแล้ว พระพุทธเจ้าทรงเป็นพระศาสดาแห่งพระพุทธศาสนา ทรงมีพระคุณอันยิ่งใหญ่ต่อชาวโลก ทรงสละความสุขสบายในวรรณะกษัตริย์ ออกผนวชบำเพ็ญเพียรทางจิต จนได้ตรัสรู้อริยสัจ ทรงค้นพบสัจธรรมหรือความจริงต่างๆ จากการตรัสรู้พระองค์เองนานาประการ แล้วประกาศสัจธรรมนั้นแก่ชาวโลก หลักธรรมของพระองค์ มุ่งละเว้นการกระทำความชั่ว มุ่งกระทำความดี และทำจิตใจให้บริสุทธิ์ผ่องใส ผู้ที่ประพฤติปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนของพระองค์ จะประสบความสำเร็จในการดำรงชีวิต ตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรมอันดี และสามารถอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข เนื่องจากมีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินบนภูเขาสูง เป็นพุทธบูชาเป็นพุทธานุสติ เป็นบุญกิริยาวัตถุเป็นที่ตั้งแห่งการทำบุญ เป็นตำนานของแผ่นดิน เป็นศูนย์รวมจิตใจ เป็นเครื่องมือสื่อโยงชนิดพิเศษ เพื่อเผยแผ่ธรรมะของพระพุทธองค์ให้แพร่หลายครองใจคนและครองสังคม